و این نیز میگذرد.....

زندگی قصه تلخیست که از آغازش بس که آزرده شدم

چشم به پایانش دادم

زندگی میگن برای زندهاست

اما خدایا بس که ما دنبال

زندگی دویدیم  بریدیم ...

اما ...

زندگی صحنه ی یکتای هنرمندی ماست

هر کسی نغمه ای خواند از صحنه رود

صحنه پیوسته به جاست

خوش تر آن نغمه که مردم بسپارند به یاد

 دوستدار شما تیام

 بی تو مهتاب شبي  باز از آن کوچه گذشتم

                                    .همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم

                         شدم آن عاشق ديوانه که بود  

  در نهانخانه جانم گل ياد تو درخشيد

                                            باغ صد خاطره خنديد عطر صد خاطره پيچيد

يادم آمد که شبي با هم از آن کوچه گذشتيم.. 

                                        .پر گشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم

ساعتي بر لبان جوي نشستيم

يادم آيد تو به من گفتي از اين عشق حذرکن

                                              لحظه اي چند بر اين آب نظر کن 

آب آينه عشق گذران است 

                                                      تو که امروز نگاهت به نگاهي نگران است

 باش فردا که دلت با دگران است

                                                     تا فراموش کني چندي از اين شهر سفر کن

با تو گفتم حذر از عشق ندانم

                                    سفر از پيش تو هرگز نتوانم

گفتی که مرا دوست نداری گله ای نيست

بين من و عشق تو فاصله ای نيست

گفتم کمی صبر کن گوش به من ده

گفتی که نه بايد برم حوصله ای نيست

گفتم کمی فکر خودم باشم و آن وقت

جز عشق تو در خاطر من مشغله ای نيست

رفتی تو خدا پشتو  پناهت ، به سلامت

بگذار بسوزد دل من مسئله ای نيست

وقتی میگن به آدم دنیا فقط دو روزه

آدم تنها میمونه ای خدا ای خدا ای خدا ای...

                                                                               تقدیم به... 

^{عجب رسمیه رسم زمونه}

^{پرسید زیر لب یکی با حسرت}